In memoriam

[compuchrisje]

Morgen, 17 december, is het net geteld één jaar geleden dat we noodgedwongen moesten afscheid nemen van Nostradamus.
Hij was niet zomaar gewoon een moderator, hij was een vertrouwde bekende voor velen en voor sommigen betekende hij veel meer.

Toen hij pas op Minatica kwam, toen nog bekend onder een andere naam, viel hij niet eens op. Erg actief was hij (nog) niet, tot de lesjes PaintShopPro een vorm kregen en ook een aanhang. Een flink aantal leden hadden de smaak te pakken, waaronder ook Nostradamus. En hij was creatief, beeldde dingen uit die je niet zo gauw terug vindt bij een man. Hij raakte zo gepassioneerd dat hij er eten en slaap voor liet.
Tot op een moment bekend werd dat hij ook op gebied van fotografie geen beginner meer was. En hij werd moderator van ons forum fotografie. Hij stelde de lesjes samen, hoewel hij het liever als tips zag. Hij startte de maandelijkse wedstrijden en was telkens heel punctueel bij alles. PaintShopPro kwam nu op de tweede plaats. Of nee, nog ééntje lager, want boven zijn forum fotografie kwam maar één ding: zijn trots over zijn familie en vooral zijn kleindochter.

Op het forum kende hij zijn 'klanten', velen vertrouwden hem eindeloos. Hij was dat vertrouwen dan ook waard. Voor ieder vond hij de juiste troostende woorden, had hij dat klopje op de schouder. Men zag hem als een vriend. Het forum fotografie was dan ook te vergelijken met een gezin, het was een 'thuis komen', iets wat hijzelf eigenlijk moest missen. Nochtans was dat gemis nooit te merken aan hem.

Wij, als crewleden, kenden hem persoonlijk. Bij de jaarlijkse bijeenkomsten was hij steeds present. En telkens weer bekeek hij zijn collega's met ontzag, omwille van hun kennis, hun ervaringen, en vergat hoe betekenisvol hijzelf wel was.

Nu, na een jaar, is hij nog terug te vinden op ons forum. Niet meer in fysieke vorm, maar hij heeft zijn stempel nagelaten.
Zijn berichten met een zwarte poes als avatar zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Elmo was zijn levensgezel, hij leeft nu in een andere familie die het beestje heeft geadopteerd.

De laatste 10 maanden van zijn leven heeft Nostradamus gevochten tegen zijn ziekte, tevergeefs. Vorig jaar, op 28 december, hebben we hem begeleid bij zijn laatste reis, samen met zijn familie en vele vrienden.
Sindsdien is het niet meer hetzelfde op het forum, onder de crew, onder de leden. Er is een gemis, dat niet meer kan opgevuld worden.
Het leven is soms heel kort. Nostradamus besefte dat maar al te goed. Zijn woorden: Zeg nooit nooit en Niemand weet hoe dicht hij bij zijn doel was, zijn geboren uit ervaring.
Nostra, beste makker, we hopen dat het je goed gaat ginder....

[Edje]

Mooi gezegd Chrisje!

[PeterN]

Het heengaan van Nostra deed pijn. Ik was net als vele anderen een goed kameraad kwijt.
Naderhand merkte ik dat ik niks kwijt was: dit topic is het bewijs, hij is er nog steeds, weliswaar niet fysiek.
Ik kom je nog regelmatig tegen Pierre, hier op de site, maar vooral als ik het even stil maak. Tot binnenkort ...

[strikerfox]

Als ik dit leest kan vriendschap héél ver gaan en zo mooi zijn,ik wist totaal niet van het overlijden, deze brief van crisje heeft mij diep geschokt.

Mijn oprechte gevoelens.

fox

[Adnilleke]

Nostra was mijn leermeester .

En ik heb dan ook veel van hem geleerd. Het was een man met zeer veel geduld. Nooit was het hem teveel om iets uit te leggen en te herhalen als ik iets niet verstond. Nog veel dagen denk ik aan Nostra en mis ik hem.

Ook al kende ik Nostra niet persoonlijk, toch had hij een speciaal plaatsje in mijn hart.
Het was een echte vriend.

Lin

[Obsessed]

Ook ik kende Nostradamus niet persoonlijk, ondanks het gevoel dat dat wél zo was.
Overal op het forum kwam je hem wel eens tegen. Zo ook bij Off-Topic.
Als hij tussen zijn drukke fotografieforum een gaatje zag, kwam hij regelmatig eens kijken en meedoen met één of andere uitdaging.

Ik ben blij dat ik de kans heb gekregen om deze nobele mens te leren kennen. Ook al was het maar hier op Minatica.

[peenif]

Ook voor mij was Nostradamus een virtuele vriend, heb hem nooit ontmoet en toch het gevoel gehad dat hij aanwezig was. Het feit dat hij op de dag voor zijn overlijden nog twee nieuwe leden welkom heette op het forum typeerde hem, begaan als hij was met Minatica. Het was voor mij een eer dat hij me toeliet hem te helpen in zijn forum toen het minder begon te gaan. We zullen hem blijven gedenken op 17 december, niet alleen in gedachten maar ook met het jaarlijks verkiezen van de mooiste foto van het jaar.

[g_man]

Het leven is mss 'beperkt' maar vriendschap is tijdloos... ik heb de eer gehad hem enkele malen te ontmoeten. De rust zelve, alles kunnen relativeren. 1001 dingen kunnen hem typeren... maar 1 ding is zeker, we zullen hem nooit vergeten.

[Vincent]

Ook ik kende Nostra maar van Minatica, hij was meer dan enkel Minatica, was meer dan een vriend.

[Baloeke]

Nostra heb ik persoonlijk gekend. Als hij, voor zijn werk, bij mij in de buurt kwam, kreeg ik zeker een telefoontje. Hij had dringend de nood aan een tas lekkere koffie, en een koekje. Vele uren hebben wij over van alles gepraat, en dikwijls goed gelachen. Ook heb ik Pierre een paar keer bij hem thuis een bezoekje gebracht. Het enige wat ik niet samen met Nostradamus heb gedaan is op stap gegaan om ergens foto's te gaan nemen.
Het forum was, buiten zijn werk, een deel van zijn leven geworden. Waar hij kon, ging hij zeker raad geven. Fotografie was zijn sterkste kant.

Toen Nostradamus ziek werd, heb ik hem dikwijls een bezoekje gebracht in de kliniek. Hij was eigenlijk meer dan een vriend. Hij had nood aan een goede babbel en steun van vrienden, die hij zeker heeft gekregen.

Het heengaan van Nostradamus heeft mij diep geraakt. 17 December is trouwens een zeer moeilijke dag voor mij, niet alleen herdenk ik Pierre maar ook het verlies van een bijzonder iemand.

Dikwijls zie ik wel ergens een topic van jou hier op Minatica, dit maakt het soms moeilijk, want vergeten doe ik je niet.

Hoop je ooit terug te ontmoeten.